Destinacije ::

U Kontinentalnoj Crnoj Gori se nalazi najduža crnogorska reka Tara, dugačka 144 km. Ona je oblikovala Kanjon Tare koji je dubine od oko 1300 metara, i najdublji je u Evropi i drugi po dubini u svetu. Ovo je pretežno planinska oblast, sa malim ravnim platoima, koji se nalaze na nivou 1400 – 1700 metra nadmorske visine i smjenjuju se sa veličanstvenimvrhovima, čija visina dostiže do 2000 i više metara.

Ovde je jako izražena subalpska klima, sa hladnim snežnim zimama i umereno toplim letima. Ovi planinski lanci su bogati pašnjacima, šumama i mnogobrojnim planinskim jezerima, kojih je u Crnoj Gori u kupno dvadeset devet. Dok je naprimorju sneg prava retkost, u planinama Durmitora on napada i do 5 metara debljine. Na severu, posebno u visokim planinamana Durmitora, zbog polakog topljenja, sneg ostaje i po nekoliko meseci, a ponegde i celu godinu.

Klima

Srednja godišnja temperatura vazduha je 7,3° Celzijusove skale. Najhladniji je januar sa srednjom temperaturom od -1,9°C, najtopliji jul sa 16°C. Jesen je, sa prosečnom temperaturom od 8,3°C, toplija od proljeća (6,5°C), što se tumači uticajima sa mora.

Od vetrova, najučestaliji je sjever koji ima i najveću srednju godišnju brzinu sa maksimalnim udarima od oko 25,8 metara u sekundi. Značajni su i južni i jugozapadni, ređe se javljaju jugoistočni i zapadni, a najređe istočni vjetar. Sjeverac je pretežno zimski vjetar sličan primorskoj buri. Donosi niske temperature, a često i snijeg, stvarajući pritom velike nanose.

Nacionalni park Biogradska gora

Nacionalni park Biogradska gora se nalazi između planinskih vrhova Bjelasice i zauzima površinu od 4.000 hektara, od čega je pod šumom oko 2.600 hektara, a ostatak čine planinski pašnjaci i livade. Biogradska gora predstavlja jednu od tri poslednje prašume u Evropi. U središtu Nacionalnog parka nalazi se Biogradsko Jezero koje je pravi biser planine Bjelasice, a pripada glupi ledničkih jezera koji se u narodu još i zovu „gorske oči“.

Biogradsko jezero, ledničkog porijekla, se nalazi na nadmorskoj visini od 1.094 m. Sa obalom dugom preko tri kilometra, pri visokom vodostaju prostire se na 25 hektara, a duboko je preko 12 metara. U jezero utiče Biogradska rijeka, a iz njega ističe Jezerštica koja se uliva u Taru.

Na Bjelasici su i Veliko i Malo ursulovačko, Šiško i Malo šiško, te Pešića jezero koja administrativno-teritorijalno, ne pripadaju kolašinskoj opštini. Pri vrhu planine Trebiješa, na nadmorskoj visini od 1.678 m, leži Kapetanovo jezero duboko preko 35 metara. Obala mu je, zavisno od vodostaja, duga i do 1.800 m. Nedaleko, a na još većoj nadmorskoj visini (1.773) prostire se i teško pristupačno Brnjičko ili Manito jezero dugačko oko 22, a široko oko 14 metara.

Reka Tara

Reka Tara, poznata kao „suza Evrope“, jednim delom protiče kroz Nacionalni park „Durmitor“. Izvire u planinskom masivu na severu zemlje i teče dužinom od 156 kilometara. Zajedno sa Pivom čini reku Drinu, jednu od najdužih i vodom najbogatijih reka na Balkanu.

Vekovima je snažna planinska lepotica dubila krečnjačku površinu kroz koju prolazi, oblikujući na svom putu brojne tesnace, gromadne prepreke i ponore. Tako je nastao 93 kilometra dug kanjon, drugi po dubini u svetu, odmah iza kanjona Kolorada. Najdublja tačka kanjona Tare iznosi 1.300 metara. Obale su strme, prekrivene šumom koja se uspinje iz hladnoće i dubine kanjona.

Silovita Tara povremeno postaje mirna reka. Retka mesta na kojima se reka može pregaziti zovu se gazovi. Nedaleko od Bistrice, korito Tare je na jednom mestu toliko usko da se, prema kazivanju meštana, nekada u nevolji prelazilo jednim skokom. To neobično mesto naziva se Đavolje lazi.

Obalom reke i stranama kanjona raste bujna vegetacija: crni bor, crni grab, crni jasen, brest, ponegde lipa, a u višim predelima hrast kutnjak, obični grab, klen, bukva itd. U najvišim predelima kanjona, iznad 1.000 metara visine, prostiru se šume jele i smrče. Izuzetna vrednost su šume crnog bora, naročito kompleks „Crna poda“, predeo retko visokih stabala i punodrvnosti. Stabla su visoka preko 50 metara, stara 450 godina.

Kanjon Tare

Spuštanje splavom i rafting niz skoro čitavi tok, nešto je što će izazvati erupciju adrenalina. Pored spuštanja gumenim čamcima, preporučuje se posetiocima da iskuse i spuštanje splavom. Splav je sačinjen od drvenih trupaca i njime upravljaju naročito hrabri i spretni ljudi koji su nekada na ovaj način prevozili drvnu građu.

Onaj ko se odvaži na višednevno druženje s rekom, pamtiće čitav život rađanje jutra u kanjonu ili noć kada su jedina svetla uska pruga zvezdanog neba i rojevi svitaca. Pored fascinantnog kanjona Tare, ništa manje ljubitelje prirode će oduševiti kanjon Mrtvice ili Cijevne u središnjem dijelu Crne Gore. Oni najodvažniji ne smiju propustiti da prođu kanjonom Nevidio, posljednjim osvojenim kanjonom u Evropi.

Kanjon Komarnice (ili Kanjon Nevidio)

Tamo gde su se milionima godina ranije „sudarile“ planine Durmitor i Vojnik, usečen je kroz strmu stenu kanjon Komarnice, poslednji osvojeni kanjon u Evropi. Nalazi se na 50 km od Žabljaka u pravcu Šavnika. Naziv Nevidio, ili Nevidbog, kako ga još zovu, podsjeća na misterioznu nepristupačnost. Njegove litice su toliko tesne da na pojedinim mestima svetlost nikada ne dopire. Predstavlja jedan od najvećih alpinističkih izazova u ovom delu Evrope. Osvojen je tek 1965. godine. Do tada ga, kako mu i ime kaže – niko nije čitavog video.

Planina Durmitor

Durmitor, kruna u crnogorskom planinskom vijencu, okićen ledničkim smaragdnim jezerima, po čijem broju se izdvaja u čitavoj niski dragulja poput Bjelasice, Sinjajevine, Komova, Prokletija… Ima status nacionalnog parka od 1952. godine, a na UNESCO-voj Listi Svetskog prirodnog i kulturnog nasljeđa je od 1980 godine. Zauzima površinu od 39.000 hektara i ima raznoliki ekosistem, neke od najviših vrhova Dinarida, lednička jezera, kao i kanjon reke Tare.

Durmitor, kao najviša planina Dinarida, predstavlja jedan od centara razvoja balkanske flore, sa predstavnicima alpskih i alpsko-arktičkih flornih elemenata, a na južnim padinama, naročito u kanjonskim dolinama sreću se submediteranski, čak i mediteranski florni elementi, dok tresetišta nekih jezera predstavljaju enklave karakteristične za sibirske tajge.

Šume zauzimaju relativno malu površinu (visoke šume 8%, izdanačke 2%, šikare i šibljaci 13%), ali su neke od njih pravi rariteti prirode kao šuma crnog bora na lokalitetu Crna poda, čija grandiozna stable do 50 m visine, odoljevaju vremenu punih 450 godna.

Masiv Durmitora ima dvadeset dva vrha koja su viša od 2200 metara i devetnaest planinskih jezera, od kojih su neka na nadmorskim visinama većim od 2000 metara. Planinski gradić Žabljak sa uspinjačama i ski stazama na Savinom Kuku, centar je zimskog turizma u Crnoj Gori. Najviši vrh, istovremeno i najviši planinski vrh u Crnoj Gori, je Bobotov Kuk visok 2523 metra.

Stabanska jezera

Stabanska jezera (Veliko i Malo), dobili su naziv po selu zvanom Stabna, od kojih su udaljena 4,5 km. Veliko Stabanjsko jezero leži na 1.319 metara nadmorske visine, a Malo na 1.194 metara nadmorske visine. Najlakši prilaz jezerima je iz pravca Plužina, stazom uz Vrbnicu i Stabanjski potok.

Veliko Stabansko jezero je dugačko 305 metara, a Malo je za vreme letnih vodostaja dugačko 165 metara. Boja jezerske vode je zelenkasta, sa svetlijim tonovima u priobalnim delovima i tamnijim u centralnom delu. Za razliku od Velikog jezera, Malo ima vodu žućkasto-zelene boje. Ovakva boja vode potiče od boje muljevitog dna i karakteristična je za letnje mesece.

Škrčka jezera

Škrčka jezera (Veliko i Malo) spadaju u red najviših hidrografskih objekata na Durmitoru. Veliko jezero leži na 1.700 m, a Malo na 1.730 m nadmorske visine. Nalaze se u prostranom cirku između Prutaša, Šarenih pasova, Bobotovog kuka i Soja. Cirk je zatvoren sa tri strane, pa su jezera teško pristupačna. Na jezera se može doći iz Žabljaka preko Ališnice, pored Bobotovog kuka i Samara. Ovaj pravac je izuzetno naporan i može se savladati sa 5 do 6 sati hoda.

Drugi prilaz je iz pravca Pošćenskog kraja, putem koji vodi za Trsu. Do Štita se mogu koristiti terenska vozila, a zatim se pešice stiže u područje Šarenih pasova. Uspon i spuštanje u cirk Škrčkih jezera traje 1 sat.

Trnovačko jezero

Trnovačko jezero se nalazi u krajnjem zapadnom delu Crne Gore, nedaleko od granice prema Bosni i Hercegovini. Do jezera se može doći šumskim putem od Tjentišta, preko Dragoš sedla, gornjeg toka Perućice i katuna na Prijevoru. Od Prijevora, stazom kroz suvu jezerinu, do jezera se može stići za 1,5 sati hoda. Iz pravca Plužina ka Trnovačkom jezeru vodi staza uz reku Vrbnicu i pored Malog i Velikog Stabanjskog jezera. Zbog velikog uspona i naporne staze iz Plužina do jezera može se doći za 5-6 sati hoda.

Sušičko jezero

Nalazi se u proširenom delu doline Sušice, na 1.140 metara nadmorske visine. Do jezera se može doći iz Žabljaka, kolskim putem za Trsu. Od ovog puta odvaja staza za Škrčka jezera, a zatim preko Dolova i Skakala stiže do jezera. Na jezero se može doći i preko sela Bosače i Velikog Štulca.

Sušičko jezero je dugačko 350 do 450 m, a maksimalna širina mu je 200 m. Dubina vode je 4 do 5 metara i jedino je periodsko jezero na Durmitoru.

Plav i Visitor

Planinski venac Visitor/Goles/Zeletin/Greben se nalazi između planinskih venaca Komova i Prokletija, u istočnim planinama Crne Gore, iznad grada Plava i Plavskog jezera. Visitor je planina u jugoistočnom delu Crne Gore, između plavskogusinjske kotline na istoku i izvorišta rečice Zlorečice na zapadu.

Planina Visitor se proteže u pravcu jugozapad-severoistok, čineći granicu između opština Andrijevica i Plava. Jezero Visitor se nalazi na visini od 1820 metara, i uz Hridsko jezero i velilčanstveno lepe okolne planinske vrhove Prokletija predstavlja ljubiteljima prirode i aktivnog odmora izvanrednu destinaciju.

Komovi

Planina Komovi je jedna od tri najimpresivnija planinska masiva Crne Gore i Dinarskog planinskog sistema. Komovi se prostiru u jugoistočnoj Crnoj Gori, skoro uz granicu sa Albanijom, između najudaljenijih uzvodnih delova toka Lima na istoku i Tare na zapadu, do Drčke reke na severu i venaca Prokletija na jugu.

Sa južne i istočne strane Komovi su okruženi sistemom crnogorsko-albanskih planina Prokletija, čiji najviši vrhovi sežu do 2534 metara – Kolac/Maja Kolata, 2694 metara – Jezerski Vrh/Maja Jezerce, a na severu planinom Bjelasicom, čiji je najviši vrh Crna Glava, visok 2139 metara.

Planinski masiv Komova, dug 40 km i širok 30 km je sa svih strana pokriven prostranim visoravnima, prosečne nadmorske visine od 1900 metara – Štavna i Ljuban na severu, Rogam na zapadu, Crne na jugu i Varda na istoku. Najviši vrhovi Komova su planine ujedinjene pod imenom Komovi – Kučki Kom (2487 m), Ljevoriječki Kom (2469 m, severni vrh Kučkog Koma) i Vasojevički Kom (2460 m).

Smeštaji - Kontinentalna Crna Gora
Rent-A-Car - Kontinentalna Crna GoraIzleti/Ekskurzije - Kontinentalna Crna Gora

Gradovi